VOETENKEL-AMSTERDAM

Sportblessures

Voor veel sporten is een goede beweging van de voet en enkel essentieel. Natuurlijk is de ene sport de andere niet, zo stelt een ballerina die op spitsen moet lopen andere eisen aan haar voet en enkel als iemand die de marathon wil lopen. Maar toch zijn er ook veel overeenkomsten. Wist u dat 64% van de Nederlanders tussen de 18-79 jaar sporten, waarvan 36% lid is van een sportvereniging. Het is dan ook niet vreemd dat er gemiddeld 1,5 miljoen sportblessures per jaar voorkomen waarvan grofweg de helft medisch wordt behandeld. Dat wil zeggen daarvoor is een bezoek aan de dokter nodig. Gelukkig zijn veel sportletsels mild, en genezen met rust en oefentherapie vanzelf. Sommige letsels helaas niet, van deze letsels is een aantal heel duidelijk, bijvoorbeeld een gebroken enkel maar af en toe is het ook heel lastig. Een sportblessure kan om twee redenen heel lastig zijn; de eerste we weten wat het is maar het is moeilijk te behandelen. Een goed voorbeeld hiervan is de pijnlijke achillespees. En de tweede, de diagnose is lastig. Iets simpels als een verzwikte enkel, waarbij de enkelbanden opgerekt worden en er soms een deel van de enkelbanden scheurt, kan soms langdurig klachten geven en bijvoorbeeld na jaren een afwijking in het enkel gewricht zelf geven. Sportblessures komen bij iedereen voor, ongeacht het niveau waarop u sport. Bij een blessure is het verstandig om zo snel mogelijk de enkel weer soepel en sterk te maken. Daarvoor moet de balans van de voet goed zijn, de beweging intact zijn en de spieren rond de enkel sterk zijn. Alle oefeningen zijn dan ook op drie pijlers gericht. Gelukkig kunnen veel klachten hiermee verholpen worden. Hieronder volgen wat sport gerelateerde enkel en voet klachten:

1: Beklemming aan de voorzijde van de enkel, door littekenweefsel en botvorming, dit laatste wordt wel een ‘voetballersenkel’ genoemd maar komt ook bij niet-voetballers voor.

2: Klachten van de Achillespees zijn misschien wel het meest berucht bij hardlopers. De klachten kunnen lang bestaan en zijn erg lastig te behandelen. Voor behan deling hiervan gebruiken wij meestal de volgende methoden; aan oprekken van de pees, tijdelijk gips en of de strassburg sock. Natuurlijk zijn er nog vele andere behandelingsmethoden, deze helpen allemaal soms wel en soms niet. Veel van de patiënten komen hiermee uiteindelijk wel van de klachten af, maar het duurt soms erg lang, tot meer dan 1 jaar.

3. andere pees klachten, zoals de pees van de grote teen die aan de binnenkant achter de enkel langs loopt, de flexor hallucis longus, deze kan er voor zorgen dat de grote teen minder goed afwikkelt hierdoor gaan mensen vaak op de buitenkant van de voet lopen. De eerste behandeling is rekken vande pees, verder kan een prik rond de pees een optie zijn en als de klachten erg hevig zijn kan er zelfs voor een operatie gekozen worden.

4: klachten van de enkel: soms wordt de band aan de voor-buitenzijde van de enkel dikker het anterieure tibiofibulaire ligament dit geeft een beklemming van de enkel. Door deze klachten gaan mensen meer over de buitenzijde van de voet lopen, door dit te doen is er namelijk meer ruimte aan die kant van de enkel. Het is lastig om dit met aanvullend onderzoek aan te tonen. Vaak zien we het niet goed op de MRI scan. Als de klachten lang bestaan en erg hinderlijk zijn kan er voor gekozen worden om dit met een kijkoperatie te verbeteren ( zie korte film links).

5: enkelinstabiliteit:

Klachten bestaan uit zwikken maar ook een slechte coördinatie of slechte balans kan de klachten van zwikken geven. Bij klachten van instabiliteit is het goed om eerst naar het looppatroon te kijken. Zowel aan de binnenzijde als aan de buitenzijde van de enkel zitten een aantal banden. De banden samen met de spieren zorgen voor de stabiliteit. Bij een verzwikking kan een band scheuren maar over het algemeen geneest dit zonder restklachten weer. Treedt er regelmatig een verzwikking op dan is het wel verstandig om te beoordelen waar dit aan ligt. Normaal gesproken zal in eerste instantie gekozen worden voor een combinatie van oefeningen en bescherming van de enkel. Een brace kan tijdelijk een goede oplossing zijn. Maar een brace blijvend dragen is dit niet, dan wordt de enkel niet meer gestimuleerd en uiteindelijk alleen maar zwakker. Daarom is het belangrijk om oefeningen te doen om de enkel stabiel te maken, maar ook het losmaken van de enkel is vaak een onderdeel van de behandeling. Dit losmaken gebeurt over het algemeen door een fysiotherapeut of manueel therapeut die geïnteresseerd is in voet en enkel pathologie.

Bij blijvende instabiliteit klachten is het verstandig een mri scan ( uitleg van de mri scan) te maken om te kijken of er schade is van de banden, maar ook is het verstandig om te beoordelen of er ook schade is ontstaan aan het kraakbeen. Afhankelijk van de uit komst van de MRI scan het van het onderzoek kan beoordeeld worden of het strakker maken van de banden of hechten van de banden zinvol is. Tegenwoordig kan dit ook gebeuren middels een kijkoperatie techniek. Dit betekend dat via kleine gaatjes geopereerd wordt en via deze gaatjes de operatie kan worden uitgevoerd.